" وب لژيون خانم راد شعبه آكادمي "

برداشت من از سی دی کوه

سی دی بازتاب در مورد کوه و ویژگی هایی که دارد در تشابه اش به این مطلب اشاره می کند که: اگر چند کوه در کنار هم قرار داشته باشند و ارتفاع آن ها زیاد باشد، دمای هوا خیلی کاهش پیدا نمی کند. به این دلیل که بازتاب های نور از کوه جانبی به کوه مورد نظر می رسد.

حال اگر انسان هایی را که در تاریکی قرار گرفته اند، مثل این قلل در نظر بگیریم، اگر کنار یکدیگر قرار بگیرند و تشکیل یک لژیون را بدهند، آن وقت از بازتاب های نور یکدیگر استفاده می کنند و دمایشان بالا می آید و یواش یواش یخ هایشان آب می شود و به چرخه ی زندگی برمی گردند. در صورتی که اگر یک قله به دلیل منیت تنها باشد و خودش را بالاتر از دیگران بداند، نمی تواند از زمین اطرافش نور جذب کند. بنابراین در سرما و انجماد خودش می ماند.

در کوهستان دمای روز و شب با هم فرق می کند. مثلاً: دمای هوا در روز 30 درجه، ولی در شب به 5 درجه کاهش پیدا می کند و آب و هوا در آن جا متغیر است. کوه ها خواص عجیبی دارند.

حال این سؤال ها پیش می آید: منابع آب شیرین جهان در کجاست؟ منابع رودخانه ها در کجاست؟ در جواب باید گفت: در کوهستان ها. اگر کوهستان ها برداشته شوند، تمام رودخانه ها و منابع آب های زیرزمینی از بین می روند. در واقع تمام کره ی زمین روی یک ماده ی مذاب قرار دارد. وقتی چند کیلومتر به عمق زمین می روید، دما به شدت افزایش پیدا می کند. اگر باز هم بیشتر به عمق زمین بروید، گرما شدت بیشتری پیدا می کند و در نهایت به مواد مذاب می رسید. در داخل کره ی زمین، مواد مذاب وجود دارد؛ ولی کره ی زمین دارای یک پوسته و لایه ی نازکی است که باعث می شود ما از مواد مذاب کاملاً جدا شویم. این پوسته کاملاً حرکت می کند و در جاهایی از زمین که ضعیف است، خیلی راحت می لغزد و باعث زلزله می شود. یکی از خواص کوه ها این است که جلوی تکان ها و ارتعاشات زیاد زمین را می گیرند. در واقع کوه ها مثل میخ هایی هستند که این پوسته را بخیه کرده و به هم دوخته اند.

در سیستان و بلوچستان کوهی به نام تفتان قرار دارد. اکثر مناطق سیستان و بلوچستان خشک است و باران بسیار کم می بارد. اما در منطقه ی تفتان قسمتی وجود دارد که مانند بهشت در وسط جهنم است.

آیا می دانید علت اش چیست؟ به خاطر کوه

 تمام آن منطقه خشک است. چون ابر در آن مناطق خشک نمی رود. ولی کوه ها ابرها را مثل آهن ربا به خودشان جذب می کنند.

آیا این کوه ها را می توان به انسان ها تشبیه کرد؟ بله

 وقتی انسانی صور پنهان اش رشد می کند و یواش یواش ارتفاع پیدا می کند، یعنی در صور پنهان اش قد می کشد، اول تبدیل به تپه می شود و بعد آهسته آهسته رشد پیدا می کند و به یک تپه ی بزرگ و در ادامه به یک کوه کوچک و باز هم رشد پیدا می کند و تبدیل به یک کوه بلند می شود و در نهایت سر به آسمان می کشد و در این رشد کردن خواصی در خود به وجود می آورد؛ مثل: هنر، اشعار، اصوات موسیقی، فرمول‌های ریاضی، فیزیک و... . تمام این‌ها بر علم دلالت می‌کنند و ساختار آفرینش را به وجود می‌آورند. این‌ها  کلام الله می‌شوند که باید به انسان ها داده شود تا بتوانند آن ها را جذب کنند.

این ها بیشتر به کسانی داده می شود که ارتفاع پیدا می کنند و تبدیل به کوه می شوند. این طور نیست که بگوییم بقیه بی خاصیت هستند. انسان ها در هر شکل و در هر ابعادی که هستند، می توانند خدمت کنند. همان طور که یک درخت برای جهان مفید است.

اگر انسان بخواهد در چیزی یا امری به مرحله ی زایش یا تولید برسد و بتواند مثل یک کوه در آب و هوای یک منطقه تأثیر بگذارد، بایستی مراحل خاصی را پشت سر بگذارد. طبق آیه ای که می فرماید: انسان چیزی نیست، جز سعی و تلاش خودش. پس انسان می تواند با سعی و تلاش، از یک زمین صاف و کویری، خودش را به طرف بالا بکشد و تبدیل به کوهی با ارتفاع بالا شود.

در کنگره هر کاری که می خواهید انجام دهید، پیش نمازتان محبت باشد. اگر محبت جلو باشد و جایگاه های دیگر پشت سرتان باشد، آن کار به خوبی انجام می شود. اما اگر جایگاه شما، پیش نمازتان باشد، کلاهتان پس معرکه است. حس خراب می شود و هیچ موقع حال خوشی ندارید.

 با تشکر از خانم افسانه برای تهیه مطلب

با سپاس از خانم فریده برای تایپ و ویرایش مطلب