" وب لژيون خانم راد شعبه آكادمي "

من سولماز

آرامش : من سولماز آرامش واقعی را بعد از 25 سال زندگی در کنگره 60 و در میان آدمهایی یافتم که همگی زجر و درد کشیده بودند بعضی وقتها در خلوت خودم می گویم کنگره از من چی ساخته ؟

چرا وقتی می خواهم دروغ بگویم واقعا نمی توانم یا برایم خیلی سخت هست و عذاب وجدان می گیرم چرا دیگر نمی خواهم از کسی انتقام بگیرم چرا با تمام مشکلات مالی زندگیم از کوره در نمیروم اگر هر روز سخت بگذرد شبش به خودم می گویم درست میشود اینها باید سپری شود . دوست دارم همه از من راضی باشند ، کسی را ناراحت نکنم دوست دارم در حد توانم به دیگران کمک کنم توی این جامعه ای که همه مشکل دارند ، معتاد و جانی و دزد وجود دارد و اغلب دیدگاه بدی نسبت به این انسانها دارند من می گویم درست می شود این آدمها خوب بودن ، از زندگی لذت بردن و  راه های ارزشمند و مثبت را تجربه نکرده اند که به این راههای منفی پناه برده اند این دیدگاه من از کجا نشات می گیرد این همه خوبی و آرامش و محبت را مدیون کی و کجا هستم ؟

من سولماز کنگره را می پرستم همین الان که دارم این مطلب را می نویسم حالت تهوع و معده درد شدید دارم ولی با عشق می نویسم کنگره به من نگفت نماز بخوان ، حجاب را رعایت کن من را به دین و شریعت دعوت نکرد کنگره من را با شناخت خودم به خدا نزدیک کرد . من هنوز در سفر اول هستم ولی نگاهم نسبت به خودم و زندگیم عوض شده من آرامش دارم به نظرم بالاترین آرامشی که انسان می گیرد از کمک به خلق خدا و گرفتن دست افتاده ای است .

من دروغ نمی گویم تهمت نمیزنم غیبت نمی کنم وقتی بدانم چرا باید از این کارهای ضد ارزشی خوداری کنم آنها را انجام نمی دهم و در نهایت خودم هستم که به حال خوب و آرامش درونی و زندگی سالم می رسم من دیروز جایی بودم که بساط مشروب و مواد مخدر بود از خودم یک سوال پرسیدم که چرا من خودم نمی خواهم بخورم راهنمایم خانم راضیه ، مادرم یا مهندس آنجا نبودند چرا من در این مدت انقدر تغییر کردم و همین الان درک کسانی را که در کنگره می گویند خدایا شکرت که معتاد شدیم و کنگره را پیدا کردیم .

پیش روانشناس های متعددی رفتم و تغییری نکردم پس چرا مهندس ، کنگره و خانم راضیه تونستن منو تغییر بدن ؟؟

خدا را شکر می کنم هزاران مرتبه که من را با کنگره آشنا کرد نقطه تحملم را بالا بردم صبر کردم خوداری می کنم و به آرامش واقعی میرسم در کنگره نادانی و جهل خودم را پذیرفتم و فهمیدم بالابردن نقطه تحمل در مسائل مثبت و ارزشمند احتیاج به تفکر و آموزش در نتیجه تجربه و دانایی دارد .

به کار افتادن سیستمهای بدن ، تنظیم شدن خلق و خو و پذیرفتن مشکلات و کنار آمدن با آنها در نهایت سلامتی خودم را تا آخر عمر مدیون و سپاسگذار کنگره و راهنمای عزیزم هستم من در هر فرصتی که پیش بیاید باید تشکر و قدردانی کنم از الگوی خوبم که تحمل و صبر و شکیبایی اش برایم قابل ستایش است من هیچ وقت فراموش نمی کنم چی بودم و با چه حالی وارد کنگره شدم و الان این حال و سلامتی را مدیون زحمات راهنما و کنگره هستم .

تسکین دهنده آرزوهای طلایی دو چیز است : صبر و امید .

نوشته شده توسط خانم سوماز از لژیون خانم راضیه