با درود و شاد باش فراوان اعلام می نمایم؛ روز یکشنبه مورخ 21/08/91 جشن پنج سال آزادی خانم ملیحه یکی از مرزبانان گروه خانمهای مسافر را به گرمی برگزار نمودیم.

 پیام . . .

چه زیبا در تفکر و تعقل خود کوشا بودید و به افکاری آسوده رسیدید. شما تنها نخواهید بود. ما برای آنچه شما در پی آن هستید آرزوی بسیار باارزشی داریم.

خلاصه سخنان استاد . . .

سرکار خانم راد فرمودند؛ امروز هم یک روز خوب دیگر را در کنگره داریم. خانم ملیحه با مصرف انواع و اقسام قرصهای بیماری اعصاب وارد کنگره شدند به طوری که یک طرف صورت ایشان تغییر کرده بود لمس شده بود و در کل اختیار یک طرف صورت خود را نداشتند. قصد داشتند ایشان را برای شوک به بیمارستان انتقال بدهند اما برادرشان که یکی از خدمتگزاران خوب و قدیمی کنگره می باشند خانم ملیحه را به کنگره آوردند و از انجام شوک هم منصرفشان کردند.

خانم ملیحه مصرف کننده مواد نبودند و فقط به دلیل مشکل روان قرص مصرف می کردند. آن زمان شربت OT (اپیونم تینکچر) نبود اما با پذیرفتن اینکه مصرف بی رویه ی داروهای اعصاب کمتر از مواد مخدر نیست تریاک را تهیه نمودند و سفر خود را شروع کردند. آرام آرام پیش رفتند مشکلاتشان بسیار بود .

زمانی که آموزش نباشد ممکن است تصور شود برای خوب بودن باید باج داد، سرویس بی جا داد و مدام چشم گفت اما وقتی یادبگیریم زندگی با آرامش پیش خواهد رفت خانم ملیحه در این رابطه بسیار تغییر نمودند. ایشان در حال حاضر مرزبان هستند عاشقانه خدمت می کنند و سعی دارند با محبت دل افراد را بدست بیاورند. خیلی خوب حرکت می کنند و این نشانه ی عشقی است که بعد از رهایی بوجود می آید. امیدوارم به همین منوال به راه خود ادامه بدهند.

خانم ملیحه

مصرف: داروهای اعصاب

راهنما: سرکار خانم راد

روش درمان: DST با داروی OPIUM

مدت سفر اول: ۱۵ماه و ۸ روز

آزادی: 5 سال و 5 ماه و 23 روز

آرزو . . .

آرزوی اول: سلامتی آقای مهندس دژاکام و خانواده ی محترمشان

آرزوی دوم: برای تمامی راهنمایان کنگره بخصوص خانم راد آرزو می کنم که همیشه سالم باشند تا افراد مریض را به درمان برسانند.

بنده نیز از طرف اعضای لژیون به راهنمای عزیزمان خداقوت گفته و برای خانم ملیحه بهترین خواسته هارا آرزومندم.