دیپلماسی

دیپلماسی به این مفهوم است ، اشخاصی که در سفارتخانه ها در کارهای سیاسی و منافع کشور مشغول هستند دیپلمات گفته می شود و همه دیپلماتها از رفتار و گفتار و کردار مخصوصی پیروی می کنند که دیپلماسی گفته می شود یعنی یک نماینده کشور ، صحبت کردنش باید درست و اصولی باشد و هر حرفی نمی تواند بزند یا هر کاری را نمی تواند انجام دهد چون باید تابع قانون آن کشور باشد .

این موضوع در مورد تک تک افراد یا انسان ها صادق است و در کوچکترین شئونات زندگی این رفتار دیپلماسی لازم الاجرا می باشد به عبارتی هر انسانی باید مواظب رفتار ، گفتار و کردار خودش شدیدا باشد که دچار مشکل و آسیب نشود . این روابط دیپلماسی در همه قسمت ها صادق است حتی خرید کردن در سوپر مارکت ، رفتار ما می تواند نا خوشایند باشد و می تواند برعکس بهترین رفتار را انجام دهیم تا از خرید کردن لذت ببریم . قانون دیپلماسی حتی بین زن و شوهر ، مادر و فرزند ، همکلاسی ، راهنما و رهجو ، رهجو و راهنما برقرار است . عشق هم دارای یک دیپلماسی خاصی است و یک سری قانون بازی دارد که اگر این قانون بازی را حفظ نکنیم آن را از دست می دهیم . عشق و دوست داشتن یا محبت مثل یک گل می ماند و باید از آن مواظبت کنیم . همانطور که ما برای نگهداری از مواد غذایی باید درست عمل کنیم تا فاسد وخراب نشود . خیلی از دوستی ها و عشق ها که از بین می رود به علت عدم مراقبت است (( اگر در دوستی از حریم خودمان تجاوز کنیم و به حریم شخصی دیگران وارد شویم دچار مشکل می شویم در عشق و دوست داشتن نباید افراط و تفریط کرد . به گونه ای باید عمل کنیم که زود از ما خسته نشوند و خیلی هم دور نشویم که از ما سرد شوند . مثل خورشید (( وقتی خیلی به خورشید نزدیک شویم می سوزاند و اگر خیلی دور شویم یخ می زنیم پس باید فاصله حفظ شود . )) وقتی یک شرایطی به وجود می آید و با یک شخصی دوست می شویم اگر آن دوستی برایمان ارزش دارد باید آن را حفظ کنیم آن هم قلبا و زبانا باشد چون انسان ها زرنگ و فهمیده هستند و حس درون هم را می فهمند . بنابراین اگر در روابط یک چیزی را می بینیم ولی عملا یک کار دیگر انجام بدهیم آن فرد احساس می کند که ما کج می رویم و به گونه ای باید عمل کنیم که از دوستی و عشق ما لذت ببرد و باعث آرامش و آسایشش شود . برای بدست آوردن هر چیزی یک قانون وجود دارد و برای حفظ آن هم باز یک قانون دیگر در پی آن است . زبان بدترین ضربه ای است که به انسان می زند البته زبان از قلب انسان بلند می شود و قلب انسان از مغز دستور می گیرد . اگر قلب سیاه باشد زبان منفی می شود . قلبی که شفاف باشد زبان به بدگویی ندارد . هر انسانی در زندگی خودش یک دیپلمات است و سخنگوی شهر وجودی خودش است و باید مراقب گفتارش باشد و بیانش شخصیت و تعیین جایگاه خودش می باشد .

 

نوشته شده توسط خانم افسانه رهجوی خانم میترا