با آرزوی رسیدن به خط پایان برای تمامی سفر اولی ها ی کنگره 60 و با درود و شاد باش فراوان اعلام می کنم؛ امروز یکشنبه مورخ 20/01/91 جشن دو سال رهایی و آزادی مرزبان محترم خانم پروانه رهجوی سرکار خانم راد را به گرمی برگزار نمودیم.

پیام . . .

خانم پروانه، جوانه ها در زمین گرم آماده می شوند تا سر از تاریکیها بدر آورند و به خورشید تابنده سلام و درود بگویند و تو چه زیبا از فرمانبرداری تا فرماندهی در حرکتی.

 

خلاصه سخنان استاد . . .

سرکار خانم راد فرمودند: امروز یک روز خوب دیگریست و آن هم تولد دو سال رهایی مرزبان خوب کنگره خانم پروانه می باشد.

خانم پروانه با مصرف شیشه وارد کنگره شدند؛ و مثل همه ی ما حال خیلی بدی داشتند  و به هم ریختگی های خاص خودشان هم همراهشان بود. در ابتدا یک جمله را هم کامل نمی گفت و با کسی هم ارتباط برقرار نمی کرد و درون گرا بود.

در سفر اول خیلی سخت در مورد مسائلش صحبت میکرد و بیشتر گوش می داد. اوایل تصور نمی کردم بتواند به درمان برسد اما آرام آرام که حرکت کرد این آرامش بیشتر خودش را نشان داد.خانم پروانه ایمان قوی به کنگره داشت و همین امر باعث شد خیلی خوب در این راه حرکت کند.

از خصوصیات خوب خانم پروانه این است که هیچ وقت  حتی در سفر دوم در مورد مشکلاتش با راهنما صحبت نمی کند و همیشه سعی و تلاشش بر این است که به خود متکی باشد در نتیجه شاهد پیشرفتهای ایشان هم هستیم و به هر چه که می خواهد می رسد.

در جایگاه مرزبانی خیلی خوب حرکت می کند بدون نق زدن و با آرامش کارهایش را انجام می دهد. هر گونه مسئولیتی که برایش بوجود می آید به نحو احسن تمام می کند. استقلال مالی را بدست آورده و در امتحانات کمک راهنمایی هم قبول شده و در هر صورت  من خیلی خیلی از او راضی هستم.

و همان طور هم که در پیامش هم آمده خیلی زیبا توانسته از فرمانبرداری به فرماندهی برسد چون تا یک فرمانروای خوب نباشی نمی توانی فرماندهی کنی.

تغییرات را واضح در خانم پروانه می توان دید .  واقعا" برای خانم پروانه خوشحالم.

  به خودش و به خواهران همسفرش تبریک می گم و امیدوارم بتواند به  آن  جایگاهی که دوست دارد برسد.

 

خانم پروانه

مصرف: شیشه

راهنما: سرکار خانم راد

روش درمان:DST با شربت OT (اپیوم نینکچر)

مدت سفر اول: 10 ماه

رهایی: 2 سال و 4 ماه

 

آرزو . . .

آرزوی اول:آرزوی من تکراری است اما می گویم که  از صمیم قلب سلامتی آقای مهندس و سرکار خانم راد و همه ی راهنما یان را می خواهم و امید وارم سایه ی آقای مهندس سالیان سال بالای سرمان باشد.

آرزوی دوم: در دل خود نگاه داشتند. . .

 

بنده نیز از طرف اعضای لژیون سرکار خانم راد به خانم پروانه و خانواده ی محترمشان و به تک تک افراد خانواده ی بزرگ کنگره ی 60 تبریک و تهنیت عرض می کنم.