" وب لژيون خانم راد شعبه آكادمي "

جناب آقای مهندس دژاکام در مشارکت خود روز سه شنبه مورخ ۰۱/۰۸/۹۰ در مورد دستور جلسه این هفته(از فرمانبرداری تا فرماندهی) صحبت نمودند

دو نکته ی خیلی مهم که باید هر دو را فرا بگیریم همین موضوع فرمانبرداری و فرماندهی است.

ما همیشه به خصوص وقتی مصرف کننده هستیم خود را یک فرمانده خوب می دانیم و می گوییم تمام کارها را بلد هستیم . اما ندانستن اینکه بلد نیستیم ضربه ی سختی به ما می زند.

سر در نشریات کنگره نوشته شده: اول ندانی را بدان تا بعد بدانی را بدانی.

بعضی اوقات آنقدر جاهل و ناآگاه هستیم که خودمان هم نمی دانیم که نمی دانیم !

تمام افرادی که از سربازی به سرداری می رسند تمام مراحل فرمانبرداری را طی نموده اند.

ما وقتی وارد سیستم درمان می شویم باید فرمانبردار باشیم یعنی به هر چه راهنما می گوید، کاملا" گوش فرا دهیم و اطاعت نماییم. رهجو باید مطیع راهنما باشد. باید فرمانبرداری را پله پله بیاموزد.

فرمانده بودن هم شرایطی دارد، نمی تواند هر چه را خواست فرمان بدهد. باید طوری عمل کند که افرادش برایش شهادت بدهند و امرش را به عنوان فرمانده خوب بپذیرند اگر نپذیرند یعنی فرمانده یک مشکلی دارد . همچنین تنبیه و جریمه و توقیف باید پشتش تشخیص باشد. چراکه فرماندهی یک امر ظریف و لطیف و به جاست .

فرمانده نه افراد را ستوه بیاورد و نه برای آنها محبت و گذشت بی اندازه نشان دهد.

ما در کنگره تمام مسائلی که از شاگردان ( رهجویان) انتظار داریم انجام بدهند اول خودمان آنها را به مرحله ی اجرا درآورده ایم.می خواهیم آموزش دهیم اول باید خودمان آموزش دیده باشیم. می خواهیم گذشت را یاد بدهیم باید خودمان گذشت داشته باشیم. اگر از رهجو می خواهیم پله هایش(تیپر مواد) را کم کند، باید این کار را قبلا" تجربه کرده باشیم.

اگر فرمانده بخواهد از موضع قدرت عمل کند و تحت نام فرمانده حساب و نا حساب را به افراد اعمال کند، طولی نمی کشد که اعتبارش را از دست می دهد و افراد از اطرافش پراکنده می شوند و ذره ذره به یک آدم بی انصاف شهرت می گیرد.و همه می گویند خودش مشکل روحی و روانی دارد خودش گذشت ندارد محبت بلد نیست و در کل منیت در او غوغا می کند.

فرماندهی یک هنر است باید آن را یاد گرفت به هیچ وجه کار آسانی نیست. همانطور که راهنمایی در کنگره کار ی بسیار سخت و دشوار است.

پس ما با هر دو موضوع فرمانبرداری و فرماندهی مواجه هستیم.

اگر به مرحله ی فرماندهی رسیدیم ، معرفت ، عمل سالم و عدالت را در نظر داشته باشیم.               

باید توجه کنیم در هر کجا فرمانده می شویم یک فرمانده دیگر بالای سرمان وجود دارد.(در مواردی ممکن است فردی در راس باشد)

هر کسی فرمانده است باید فرمانبردار خوبی هم باشد.

یک فرمانده یا راهنما خوب یک ویژگی دیگر هم دارد، و آن این است که باید تمام افراد تحت نظرش را دوست داشته باشد اما خود افراد این مطلب را ندانند. راهنما باید جذبه ی پدر و محبت مادر را داشته باشد.